"ร้านเล่า"

ไม่ใช่เวลาเช้า แต่เป็นตอนเช้าที่หมายถึงการเริ่มต้นของช่วงเวลาใหม่

หลังจากลืมตาตื่น ก็ต้องล้างหน้า แปรงฟัน อาบน้ำ ทำตัวให้สดชื่น

..........................

ร้านเล่ากำลังตื่นจากหลับใหล หลังหยุดนิ่งไปหลายเดือน

............................................

ตื่นแล้ว ทำความสะอาดแล้ว ก็รอดูกันต่อ ว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไร

จะมีอะไรสนุกน่าสนใจ หรือจะกลับไปนอนต่อซะอย่างนั้น

ใครก็ตามที่มีความสุขเวลาได้รับรู้เรื่องราวในโลกกว้างผ่านหนังสือ

คงเคยฝันเหมือนกันซักครั้งที่อยากมีอาณาจักรหนังสือเป็นของตัวเอง

คงดีไม่น้อยหากได้เห็นสิ่งที่รักวางเรียงรายอยู่บนชั้น

ให้ชื่นชม หยิบจับ เปิดอ่านได้ทุกครั้งที่คิดถึง

ได้พูดคุย บอกเล่า ถ่ายทอดเรื่องราวที่ชอบกับผู้คนที่แวะเวียนผ่านเข้ามา

ได้ตื่นเต้นทุกครั้งที่มีหนังสือเล่มใหม่เดินทางมาถึง

................................

ร้านหนังสือขนาดย่อมๆ สักร้านอาจเป็นทางออกที่น่าสน

................................

ในประเทศที่เคยมีสถิติคนอ่านหนังสือแค่วันละไม่กี่บรรทัด

แต่กลับตั้งหน้าตั้งตาอ้าแขนรับกระแสคลื่นทุนมหานิยมโดยไม่ยอมหลบหลีก

ปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่างถูกพัดกลืนหายกลายเป็นสินค้า

วัดคุณค่ากันด้วยปริมาณที่ขาย และกำไรที่ได้ผ่านตลาดแข่งขันเสรีบ้าเลือด

การตัดสินใจเปิดร้านหนังสือขนาดไม่เหมาะสมทางเศรษฐกิจอาจกลายเป็นเรื่องสิ้นคิด

หรือความฝันโรแมนติกของคนดันทุรัง

ที่แม้จะมองเห็นอนาคตสดใสอยู่ลางเลือน ก็ยังขอให้ได้ทำตามอยาก

ทำนองว่า ขอลุยกันสักตั้งไม่ให้เสียชาติเกิด

.....................................

ร้านเล่าเปิดมาแล้ว 6 ปี ยังอยู่ดีรอดได้ด้วยแรงใจล้วนๆ

....................................