"ร้านเล่า"

พักนี้ Blog ถูกทิ้งนิ่งจนน่าสงสาร
คนอัพมือหนึ่งวุ่นวายเรื่องตัวเองจนไม่มีแก่ใจเงยหน้ามองฟ้า
มือสอง มือสาม ก็เงียบหาย
ไม่แน่ใจว่าตกอยู่ในสภาพเดียวกัน หรือหนักกว่า

รูปงานที่พึ่งผ่านยังค้างอวด
ติดอยู่กล้องใครต่อใครยังไม่ได้รวบรวม

เรื่องร้านไม่มีความเคลื่อนไหว หนังสือมาใหม่มากมายไม่มีใครได้อ่าน
เรื่องเล่ารายวันไม่มีใครว่างเขียน

คงเป็นอย่างนี้ไปอีกพักใหญ่
จนกว่าใครต่อใครจะจัดการชีวิตตัวเองให้เข้าที่ทางได้
จนมีเวลาเหลือมาส่งข่าว เล่าเรื่องผ่านที่นี่อีก


ในฐานะคนเริ่ม ปล่อยให้ Blog นิ่งอย่างนี้ไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่
ได้แต่หวังว่าตั้งหลักกลับมาอีกครั้งจะเป็นเรื่องมากขึ้น

ใครแวะเวียนมาเยี่ยมช่วงนี้ ไม่เห็นความเคลื่อนไหว
ไม่มีเรื่องชวนบันเทิงใจ

ต้องขอโทษด้วยจริงๆ