"ร้านเล่า"

สวัสดีปีใหม่

บอกเอาป่านนี้ช้าไป แต่คงดีกว่าไม่ได้บอก

ช่วงนี้มีฟ้าสีฟ้าให้ได้เห็นบ้างหลังจากที่มืดหม่นด้วยฝุ่นควันมาแรมเดือน

ใจอยากให้ฝนตกอีกแต่ก็เกรงใจคนต้องไปไหนมาไหนจะเปียกและลำบาก

ชาวไร่ชาวสวนคงดีใจ แต่ชาวเมืองคงไม่ปลื้มเท่าไหร่

ฝนไม่ตก อากาศก็ร้อน

ออกจากบ้านเหมือนเดินอยู่ข้างๆ กองไฟ

ร้อนจนแทบละลายหายไปกับพื้นถนน

ไม่รู้ว่าปีนี้หรือปีที่แล้ว ปีไหนร้อนกว่า

แต่รู้ว่าปีนี้ร้อนมาก

ชวนให้คิดถึงที่เขาคุยกันเรื่องโลกร้อน

จริงไม่จริงไม่รู้

รู้แต่ว่าถ้าทำให้โลกเย็นลงกว่านี้ได้สักหน่อยก็น่าจะช่วยกัน

เผื่อว่าอากาศเย็นลง ใจคนอาจเย็นลงบ้าง

เห็นเต่าเดินจะได้ไม่รำคาญหูรำคาญตา

หงุดหงิดไปฝืนธรรมชาติให้เขาเดินไวๆ

เอาไม้ไปแหย่ตูดเต่า ดีไม่ดีเขามุดหัวเข้ากระดอง

นกกระสาที่จ้องอยู่จะได้โอกาส

ใครรู้เท่าทันเอาตัวรอดได้ก็คงไม่เป็นไร

จะเต่าหรือนกกระสาก็คงไม่เกี่ยง

คนทำไม่ได้แบบนั้นนี่สิ

ว่าแต่... ทำไมนิทานเรื่องนี้มีแค่เต่ากับนกระสาเท่านั้นนะ

..............

สวัสดีปีใหม่กันอย่างไรกลายเป็นเรื่องนี้ไปได้ละเนี่ย