"ร้านเล่า"

เกือบตี4ของวันปลายหนาว

วันที่อะไรก็คงไม่สำคัญ วันนี้คงผ่านวาเลนไทน์มาซักอาทิตย์ได้

นั่งดื่มน้ำผิดศีลธรรมแต่ถูกกฏหมายอยู่คนเดียวที่ถนนนิมมานเหมินทร์ นั่งมองความว่างเปล่าที่เคยพลุกพล่าน มุมสวยงามที่คนทั่วไปไม่ค่อยได้พบเห็น นอกจากคนเก็บขยะ คนกวาดถนน ยาม ... และคนซึมชอบนั่งดื่มคนเดียวคนนึง

ตอนที่เคยมานั่งแรกๆกลางคืนของที่นี่ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับที่อื่น แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็เริ่มสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่เกิดขึ้นหลังเลิกร้านเล่าและขี้เมากลับบ้าน
แสงไฟเหลืองส้ม

ท้องถนนที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน ไร้พาหนะ ไร้สิ่งมีชีวิต

ถนนสีส้มอ่อนทอดยาวว่างเปล่า

เหมือนอยู่คนเดียวในเมืองร้าง

เงียบสงบ

ฟังเพลง ฝัน ของชีพชนกซ้ำกลับไปมา

- สุขที่หม่นเศร้า

หรือเสพติดความหม่นหมอง

นั่งคิดทบทวน คงไม่

นึกถึงหลายครั้งหลายครา อารมณ์หวลหาอดีตชักพาผู้คนที่เคยคบและพบกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันไปนั่งรำลึกความหลัง สบถสาบานถึงความเป็นเพื่อนล้อมวงขวดสัตย์ปฏิญาณ ในทุกครึ่งชั่วโมงใครหลายคนยกก้อนสื่อสารหลายก้อนขึ้นมาแนบหูคุยไม่ขาด

โทรฯหาหอกทวนอะไรนักหนา เสียงด่าจากผู้มีความว่างเปล่านอนเคียงข้าง

เค้าอยู่คนเดียวเป็นห่วง

แฟนกูโทรฯตาม...ดึกแล้ว เสียงตอบจากผู้มีความรักนอนจับมือข้างกาย

เสียงสบถด่าเจืออิจฉาแกมรำคาญแว่วดังขึ้นมาอีกหลายประโยค

บาร์ไม่ทันปิด ใครหลายคนขอตัวกลับไปหาอีกหลายความรักที่รออยู่

เหลือตัวคนเดียวแล้วจะให้คุยกับใคร? นั่งหัวเราะคนเดียวถึงคำนิยามที่พึ่งนึกให้ตัวเองออก -- ความเงียบเหงาเดินได้ที่ไม่มีความรักโทรฯหาและโทรฯตาม ฮ่าฮ่า

อยากบอกคนอื่นบ้างว่า

แฟนกูโทรฯตาม...ดึกแล้ว

................................................

ทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีอะไรยากและง่าย อยู่ที่ตัวเราเอง เรื่องความรักก็เช่นกัน เคยทำ เคยพยายาม แต่หลายๆครั้งความรู้สึกดีๆที่มอบให้ใครไป มักกลายเป็นเหล็กแหลมนับพันย้อนกลับมาทิ่มแทงตัวเอง แทงให้ตายไม่พอยังแทงซ้ำจนเละเทะ

อะไรบางสิ่งบางอย่างจึงก่อตัวขึ้นมาเป็นรูปร่างเหมือน กำแพง

บางครั้งคนเราอยู่กับอะไรมากเกินไป มักจะกลมกลืนกับสิ่งนั้น คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้น - กำแพงที่สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องมือในบางครั้งคราวกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง
ไม่ได้เสพติดความเหงา

แต่ตอนนี้....ความเงียบเหงาในเวลาตี4ของถนนนี้คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แสงไฟสีเหลืองส้ม

ถนนว่างเปล่าไร้ผู้คน

และเพลง ฝัน ของ ชีพชนก

-ก็คงดีที่สุดแล้ว-

..............................................

ผู้รู้ทางปรัชญาและศาสนาหลายท่านเคยบอกว่า

ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์

แต่ผู้รู้หลายท่านเหล่านั้นจะรู้บ้างไหนหนอว่าบางครั้ง.....

ที่ใดไม่มีรัก ที่นั่นก็มีทุกข์

วาเลนไทน์ผ่านพ้นไปแล้ว

ถึงแม้มันจะเป็นวาเลนไทน์สีเทาของใครคนหนึ่ง แต่ก็หวังว่ามันคงจะเป็นวาเลนไทน์สีชมพูของใครอีกอีกหลายๆคน

ขอให้รักษาความรักจนได้พบกับทุกวาเลนไทน์สีชมพู

เด็กชายบนดาวอังคาร