"ทุกอย่างพลันดูสมบูรณ์แบบยิ่งนัก ฉันยืนน้ำตาคลอเบ้า ขณะเหลียวมองไปรอบๆ ทุกภาพตรงหน้าของเรา ดูล้ำค่ามากสำหรับฉัน ฉันเป็นสุขใจว่าในที่สุดก็ได้ตื่นขึ้นมา ณ ที่แห่งนี้ เวลานี้ ถนนทั้งสายมักเต็มไปด้วยรถรา แต่บัดนี้มันกลับกลายเป็นพื้นที่โล่งกว้างใหญ่ และเราก็กำลังยืนอยู่ตรงกลางเพื่อรอชมดอกไม้ไฟ"

จาก "ฉัน" ซึ่งแทนความคิด ความรู้สึกของตัวเอกในนวนิยายขนาดสั้น 3 เรื่อง ฉุดดึงให้เราร่วมไปกับการเดินทางภายในของตัวละครที่เจอวิกฤติ เหตุการณ์อันเป็นปมของความเกี่ยวกับ "หลับ" ในแบบต่างๆ จนถึงการคลี่คลายปัญหาในใจเหล่านั้น ด้วยความหาญกล้า แบบที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะเข้าใจและยอมรับกับสิ่งที่เกิด และนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง ด้วยที่ว่า "...เพราะชีวิตยังดำเนินต่อไป..."

จากเสียงเล่าของตัวเอก ...ทำให้เสียงเล่าขานในความรู้สึกของคนอ่านอยากเล่าบ้าง อยากพร่ำบ่นถึงความรู้สึกภายใน ความขัดแย้ง ความดีใจ เสียใจ ของตัวเราเอง ในภาษา ในน้ำเสียง ...ที่ตัวเรากลายเป็นตัวเอกที่กำลังเล่า... จริงๆ เชียว

...เมื่ออ่านจบ...อยากลุกขึ้นมาเขียนเรื่องราวของ "ฉัน" เองบ้าง

Poymistersky ชวนอ่านหนังสือเรื่อง "หลับ" ของบานานา โยชิโมโต แปลโดย เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย งานนี้ไม่แค่ชวนอ่านอย่างเดียว ยังชวนเขียนเรื่องของคนอ่านเองอีกด้วย

Comment

Comment:

Tweet

^___________^

#1 By BanKy ~* (58.8.170.222) on 2006-09-23 15:53